For English: http://www.thespencertunickexperience.org/2008-05_Vienna/Happel_Stadium_Vienna.htm

 

Wenen 10 - 14 mei 2008

 

Na 2 keer te hebben deelgenomen aan een Spencer Tunick installatie (Amsterdam en Zwitserland) kan je wel zeggen dat ik 'hooked' ben ;) Zodra het kan (tijd en financieel) dan zorg ik dat ik er bij ben!

 

Afgelopen zondag 11 mei was er weer een nieuwe installatie, nu in het Ernst Happel stadion te Wenen in het kader van de Euro 2008 - natuurlijk was ik er bij :) Naast het bijzondere van de installatie zelf is het ook steeds weer een mooie aanleiding om daar naar toe te gaan waar ik zelf misschien niet meteen aan had gedacht, zo kom je nog eens ergens ;) Het is natuurlijk zonde om naar Wenen te gaan en niks van de omgeving te zien, ik heb er meteen een heerlijk extra lang weekend van gemaakt. Zaterdagmorgen richting Wenen vertrokken en woensdagavond weer teruggekomen (net op tijd om de uitzending van De Liefdesmakelaar te zien :)).

 

Aangezien ik het financieel even rustig aan moet doen na de aanschaf van mijn 'nieuwe' auto heb ik dit keer voor het eerst van mijn leven in een hostel overnacht, op een vrouwen slaapzaal met 2 stapelbedden en ik ben aangenaam verrast! Mijn hostel (Wombats - The Lounge) is zeer modern, netjes en schoon en voor 19 Euro per nacht natuurlijk heel goedkoop. Een hostel is ook ideaal om snel in contact met andere reizigers te komen, veelal een stuk jonger dan ik maar toch ook dertigers en zelfs een paar jonge gezinnen. Mijn eerste kennismaking met een hostel is mij zeer goed bevallen en als ik weer eens solo een citytrip maak zeker mijn eerste keuze!

 

Zaterdag na aankomst in Wenen eerst naar het hostel om mijn spullen neer te zetten, bij binnenkomst krijg ik mijn lakens mee - ff wennen om dus zelf je bed op te maken ;) Elke gast heeft in de slaapzaal een eigen kluis, groot genoeg om je tas of kleine koffer in kwijt te kunnen. De badkamer is klein maar netjes en superschoon - en dat terwijl de schoonmaakster nog langs moet komen die dag. Ik maak kennis met 1 van de andere gasten, een vrouw van mijn leeftijd uit Duitsland die hier in Wenen een bruiloft heeft.

 

Zodra alles in het hostel is georganiseerd vertrek ik met de metro naar de binnenstad en maak ik daar met mijn reisgids (100% Wenen) een wandeling langs diverse bezienswaardigheden. Mijn eerste indruk van Wenen is dat het een mooie stad is met vele oude, mooie, bijzondere gebouwen, veel bezienswaardigheden en vriendelijke mensen. De gebouwen die al honderden jaren oud zijn, zijn veelal perfect gerenoveerd dus het lijkt of ze nog nieuw zijn, ergens heel onwerkelijk... Naast het feit dat het erg netjes/ schoon is op straat vond ik bijna iets te steriel... Maar na het zien van de junkies rondom de metro en de relaxte levendigheid op het MuseumQuartier moet ik die mening bijstellen: Wenen leeft!

 

Mijn eerste stop is het Sacher hotel, ik ben erg benieuwd naar hun beroemde Sachertorte! Sachertorte is een chocoladetaart; chocoladecake met een laagje jam en bedekt met een dikke laag chocolade - erg lekker maar ik moet bekennen dat ik de gebakjes van bakkerij Landzaat lekkerder vind :)

 

Een must see is natuurlijk het Stephansdom, een grote en mooie kathedraal in het midden van de stad, ik ben zelfs zo sportief om de 'Sudturm' (de zuidelijke toren) te beklimmen - na ontelbare rondjes op de wenteltrap (wordt je een beetje draaierig van ;)) kan je genieten van een geweldig uitzicht op de stad en omgeving. Helaas kan je in de kathedraal zelf niet verder dan het eerste gedeelte, er wordt op dit moment een mis voorbereid.

 

In de stad loop ik langs het Mozart huis (hier heeft Mozart gewoond), de Opera, de Nationale Bibliotheek, het Parlement, het stadhuis, het keizerlijke paleis en rust ik even uit in de Volksgarten en Burgergarten. Net zoals in Nederland is het hier heerlijk weer - de zon schijnt en de temperatuur is net niet te warm voor een citytrip :)

 

Om 19:00 uur heb ik met Helmut afgesproken, mijn Duitse mede Spencer Tunick fan. Ik heb Helmut tijdens de Amsterdamse installatie leren kennen en sindsdien houden wij contact om samen naar nieuwe installaties te gaan, vorig jaar in Zwitserland en nu weer in Wenen. Ik heb vooraf al een tafeltje gereserveerd in een typisch Weens restaurant, bekend om de Wiener schnitzels die groter zijn dan het bord ;) Het is gezellig, de schnitzel erg lekker en we hebben allebei zin in morgen: de installatie! Na het eten nog een drankje op een terrasje op het MuseumQuartier, het is een zwoele avond en met een loungemuziekje op de achtergrond en een biertje in de hand een perfecte eerste avond in Wenen :)

 

Helmut is redelijk moe en rond 21:30 uur vertrekken wij richting hostel, hij staat er op mij daar af te zetten ondanks het feit dat zijn hotel de andere kant op is, een echte gentleman ;) Aangezien ik nog niet moe ben ga ik met mijn gratis-drankje-voucher naar de Wombar, de bar in het hostel. Aan de bar de typisch jonge 'ik-doe-Europa-in-2-weken' - backpackers ;) Wel erg gezellig daar, nog voor mijn eerste slok bier wordt ik al aangesproken door een groepje Canadezen. Ze halen mij zelfs over om nog de stad in te gaan naar een andere bar en daarna nog naar een club. Wel gezellig maar helaas draaien ze in de club Drum 'n Bass, deze muziek werkt na een paar nummers echt op mijn zenuwen :P Uiteindelijk lig ik rond 03:30 uur uitgeteld op bed, het was een lange dag!

 

Zondagmorgen tot later dan gepland in bed gelegen maar om 12:00 uur weer fris en fruitig op de afgesproken plek om Helmut te ontmoeten. We lopen samen rustig vanaf metrostation de Prater (bekend van het Weense reuzenrad, de Prater) richting het stadion. Rondom het reuzenrad is een heel amusementspark gebouwd met vele spectaculaire attracties, ik als pretparkfan zou mij hier wel uren kunnen vermaken!

 

Om 13:15 uur zijn wij bij het stadion, nog niet heel erg druk, zeker niet als je weet dat Spencer graag 2008 mensen bij elkaar wou hebben voor deze installatie. Wel veel pers, bijna meer dan deelnemers ;) Ik ben 2 keer voor de camera geinterviewd maar ben dit tot op heden nog niet op het internet tegengekomen. De sfeer onderling zit er al goed in, al gauw raken we in gesprek met Michael, een 23-jarige Weense student. Om 14:00 uur is het al en stuk drukker en gaan de deuren open, na ontvangst van een T-schirt (helaas geen Spencer Tunick T-shirt maar een Euro 2008 T-shirt) lopen Helmut, Michael en ik naar de ons aangewezen plek. Ons vak ik vlak vooraan en omdat wij al vroeg binnen zijn zien we de aankomende tijd het stadion steeds voller worden. De deelnemers worden gelijk verdeeld over de vakken met steeds 3 stoelen tussen de deelnemers, op die manier wordt het stadion aan 1 kant nog redelijk gevuld.

 

Helaas zitten we in de schaduwzijde, we kunnen niet genieten van het zonnetje. Na lange tijd wachten worden we rond 16:00 uur door Spencer Tunick welkom geheten en begint de eerste installatie. Dat betekend dus uit de kleren en zo gaan staan/ zitten/ liggen zoals Spencer aangeeft. Naakt in een stadion is natuurlijk erg bijzonder en zeker als je dat samen met 1800 anderen bent ;)

 

Het wordt uiteindelijk een lange dag met meerdere installaties verdeeld over meerdere locaties in het stadion, we zijn tot 20:30 uur bezig en dan ook nog eens het grootste gedeelte van de tijd naakt. De installatie in Amsterdam duurde maar een paar uur in totaal (wachttijd meegerekend) en op de gletsjer in Zwitserland was je elke keer maar een korte tijd naakt. De temperatuur in Wenen is die dag zo rond de 24 graden maar in de schaduw stilstaan in je nakie... na een paar uur is dat best frisjes! Tijdens de laatste installatie, alleen voor vrouwen, moet ik moeite doen om niet te bibberen...

 

Na de laatste installatie nodigt Spencer sommige mannen en vrouwen uit voor een kleinere installatie morgen vroeg in de stad, maandagmorgen 5:00 uur verzamelen in zijn hotel... In eerste instantie wordt ik niet uitgenodigd maar na een vraag van mij krijg ik ook een uitnodiging, morgen dus weer een shoot!

 

Door de lange duur en de temperatuur was deze installatie een beetje afzien maar ondanks dat weer een bijzondere ervaring die ik niet had willen missen! De kriebels in mijn buik voor het allemaal begint, de fantastische sfeer onder de deelnemers, weer nieuwe mensen leren kennen en voor later weer een mooi kunstwerk voor aan de muur :) Ik ben heel benieuwd naar het eindresultaat! Nog wel even geduld hebben want de foto van Amsterdam heeft 6 maanden geduurd voor ik die thuis ontving en de foto van Zwitserland hebben we nu nog steeds niet ontvangen...

 

Na afloop neem ik afscheid van Helmut (die is gesloopt) en onze andere nieuwe vrienden, Michael gaat samen met mij nog een hapje eten. Na het eten snel naar bed want morgen moet ik om 04:00 uur weer opstaan voor die andere installatie...

 

Na maar een paar uur slaap gaat de wekker en probeer ik zo stil mogelijk te douchen en aan te kleden, mijn kamergenootjes willen immers vast nog wel even doorslapen... :P Met de taxi naar het hotel waar ik ruim op tijd aankom. In totaal zijn we met zo'n 20 deelnemers en om 05:00 uur stappen we met z'n allen in een tourbus. Na een kort ritje stopt de bus in een lege straat, de mannen gaan als eerst. De vrouwen blijven in de bus en zien helaas niks, de shoot is net om de hoek.

 

I.v.m. het tijdstip is het nog uitgestorven op straat maar wat zullen de mensen raar opkijken als ze toevallig naar buiten kijken, een stelletje naakte mannen midden op straat ;) Na weer een kort ritje zijn de vrouwen aan de beurt, in een heel gewone straat wordt een voetbalnet (van het doel) gespannen en daar staan wij achter/ tegenaan. Er komt een auto langsrijden en de inzittenden weten niet wat ze zien LOL :P

 

Na deze installatie zit het er voor mij op, ongeveer de helft gaat nog door voor een andere installatie. Om 07:00 uur lig ik weer in bed en ondanks het feit dat slapen niet meer echt lukt is het heerlijk om te doezelen.

 

Door deze korte nacht zie ik een vermoeiende dag bezienswaardigheden bezoeken niet echt zitten... als alternatief besluit ik om die middag het paleis Schonbrunn en het omliggende park te bezoeken, een boek mee zodat ik ook gewoon lekker kan relaxen :) Het paleis is het zomerverblijf van de vroegere keizers, een indrukwekkend paleis met een heel groot omliggend park en dierentuin, het doet mij denken aan Versailles nabij Parijs. Ik ga mee met een rondleiding en duik voor een uurtje even terug in de tijd... wat een pracht en praal zeg! Maar als je bedenkt dat men zich in die tijd niet waste en vlooien, luizen en andere viezigheid heel normaal waren... dan ben ik best blij met het hier en nu ;)

 

Buiten een strakblauwe hemel en de zon schijnt fel, ik ben blij met de schaduwgevende bomen in het park :) Ik relax de gehele verdere middag, beetje lopen, lezen, drinken... heerlijk! Die avond om 22:00 uur is er een Spencer Tunick vrijwilligers en deelnemers bijeenkomst in een bar, daar wou ik graag heen maar dat red ik niet... Om 22:15 uur lig ik uitgeteld in bed!

 

Dinsdag sta ik vroeg op en ben ik weer fit genoeg om de stad en haar bezienswaardigheden te bewonderen! Ik loop minstens een paar kilometer door de stad en net na de lunch bezoek ik het MUMOK (Museum Moderner Kunst Stiftung Ludwig Wien), voor ik het weet is het 3 uur later... In de reguliere tentoonstelling en in de tentoonstelling Genau+ anders (Mathematik in der Kunst) heb ik een paar bijzonder kunstwerken gezien, kunst dat ik bewonder, mij doet nadenken, emoties losmaakt... :)

 

Het MUMOK ligt samen met vele andere musea aan het MuseumQuartier, op het plein staan kunstobjecten waar je op kan zitten/ liggen. Ik heb geluk en er komt net zo'n object vrij, ik trek mijn schoenen uit en ga liggen... ik heb heerlijk een middagdutje in de zon gedaan :) Na deze welverdiende pauze weer verder lopen, gewoon kris kras door de stad en om je heen kijken. Na het diner in een Aziatisch restaurant twijfel ik of ik er 's avonds nog op uit ga maar aangezien de volgende dag mijn laatste dag is en ik nog veel meer wil zien besluit ik om het niet te laat te maken, liever de volgende dag weer vroeg op pad!

 

Woensdagmorgen weer vroeg wakker, mijn koffer bij de receptie neergezet en weer op pad, dit keer richting het Hunderwasserhaus. Het Hunderwasserhaus is een appartementencomplex ontworpen door kunstenaar Hunderwasser. Heel bijzonder door de vormen, kleuren en het vele groen overal in het gebouw. Je kan er niet in, er wonen echt mensen :) Verderop is het museum KunstHaus Wien met een vaste tentoonstelling van Hunderwasser en een tijdelijk tentoonstelling van fotograaf Guy Bourdin. Aan de ene kant vind ik het zonde om met het mooie weer wederom naar binnen te gaan maar ik kan de verleiding niet weerstaan en koop een kaartje.

 

Het werk van Hunderwasser spreekt mij niet direct aan, zijn gebouwen vind ik fantastisch maar zijn schilderijen doen mij niet heel veel (behalve 1 werk dan, de Silver Spiral). De tentoonstelling van Guy Bourdin maakt wel indruk op mij; Guy is in de jaren 50 begonnen als kunstfotograaf en verworf later in de jaren 60/70 bekendheid als modefotograaf (bijvoorbeeld voor de Vogue). Zijn werk is een combi van fashion en art, heel mooi!

 

Mijn bezoek aan Wenen sluit ik af met weer een rondwandeling door de stad, er is hier genoeg te zien! Zelfs de 'normale' appartementgebouwen kunnen hier kunstwerken op zich zijn!

 

Voor vertrek naar het vliegveld nog snel een wurst eten, een lekkere culinaire verwennerij ;)

 

Wenen was geweldig!

 

Btw 21 juni ben ik in Dublin voor weer een installatie :)))

 

Mijn bijdrage voor de onofficiële Spencer Tunick site: http://www.thespencertunickexperience.org/2008-05_Vienna/Happel_Stadium_Vienna.htm

 

* Zie de foto's in het fotoalbum 'Wenen' -> Update: helaas moest ik van Spaces alle foto's met naakt (sja, het is Spencer Tunick ;-)) verwijderen, ergens wel begrijpelijk maar wel jammer omdat jullie nu het resultaat van de installatie's niet kunnen zien...